نظامهاي مالي، معمولا به دو صورت اقدام به ثبت و نگهداري اطلاعات انبار مينمايند:
1. ادواري
2. دائم
در کشور ما به دليل سادگي کار روش ادواري در بين حسابداران مرسوم تر از روش دائم مي باشد، هر چند روش دوم امکانات به مراتب بيشتري را در اختيار حسابداران مي گذارد. در سيستم سامان نيز مي توان به روش ادواري ثبت سند نمود اما براي بهره گيري از تمام امکانات برنامه اکيدا توصيه مي شود که از روش دائم استفاده نماييد. در اينجا به طور مختصر به تشريح اين دو روش ميپردازيم.

الف- روش ادواري
در اين روش محاسبه قيمت تمام شده کالاي فروش رفته ، به شکل زير صورت ميگيرد.
(ارزش موجودي کالا در اول دوره + ارزش خريد کالا در طي دوره) - ارزش موجودي کالاي مانده در آخر دوره
در اين روش براي بدست آوردن قيمت تمام شده بايستي حتماً انبارگرداني نمود. عملاً، در بسياري از سازمانها اين کار در سال يکبار انجام مي گيرد. بنا بر اين، روش ادواري تنها در انتهاي سال قادر به ارزيابي ارزش موجودي انبار ميباشد. هرچند در روش ادواري صدر سند و ثبت عمليات ساده تر است، بخاطر کاستي هاي موجود در اين روش ثبت گزارش هاي ترازنامه و سود و زيان تا انتهاي دوره واقعي نيستند. در روش ادواري کافي است به ازاي هر کالا يک سرفصل در گروه موجودي کالا تعريف نماييد.

ب- روش دائم
در اين روش هر بار که عمليات فروش ثبت مي گردد ارزش کالاي فروش رفته محاسبه شده و همزمان با ثبت اطلاعات فروش ، به ميزان ارزش کالا از ارزش موجودي کالا کسر مي گردد.
در اين روش گزارش هاي ترازنامه و سود و زيان در هر لحظه به شکل صحيح ارائه شده و براي تنظيم آنها احتياجي به انبار گرداني نمي باشد.